Warning (2): is_dir(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wmp/domains/wmp.or.th/public_html/app/webroot/) is not within the allowed path(s): (/var/www/vhosts/wmp.or.th/:/tmp/) [APP/Lib/FileUpload/FileUpload.php, line 46]
wmp.or.th
     
 
 

เมื่อคนรักกลายเป็นคนร้าย

29 ก.พ. 59 / อ่าน:813
 

     "ความรัก" เป็นสิ่งหนึ่งที่คอยขับเคลื่อนให้ชีวิตมนุษย์ก้าวเดินต่อไปได้ ความรักหลากหลายรูปแบบ ทั้งรักตัวเอง ครอบครัว เพื่อนฝูง หรือความรักแบบหนุ่มสาว ทั้งหมดที่กล่าวมาล้วนแต่เป็นสิ่งสวยงามทั้งสิ้น แต่ก็อาจจะไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปกับในบางสถานการณ์ โดยเฉพาะกับความรักในรูปแบบหนุ่มสาว เรื่องเด่นประจำเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคมนี้ เรามีโอกาสได้พูดคุยกับน้องเอ (นามสมมุติ) คุณแม่วัยรุ่นที่ก้าวผ่านปัญหาความรุนแรงในครอบครัว ผ่านเรื่องราวที่เปลี่ยนให้ “คนรักกลายเป็นคนร้าย” เมื่อความรักไม่ได้สวยงามสมบูรณ์แบบอย่างที่เธอจินตนาการไว้ เธอจะมีวิธีแก้ไขปัญหาเหล่านั้นอย่างไร เรานำบทสัมภาษณ์บางส่วนของเธอมาให้ทุกท่านได้อ่านกันครับ

เมื่อวัยรุ่นก้าวสู่ห้วงแห่งความรัก

     ตอนนั้นเรียนอยู่ ปวช.1 ค่ะ (ปัจจุบันอายุ 19 ปี) ก็มีชีวิตอยู่กับเพื่อน เฮฮาปาร์ตี้ ไม่เคยคิดเรื่องจะมีแฟนหรืออะไร คือตอนนั้นเราก็มีเพื่อนเยอะ อยู่กับเพื่อนก็มีความสุขดี จนกระทั่งมีคนนี้เข้ามา พี่เขาเรียนอยู่ ปวส. เป็นรุ่นพี่หนูอีกที แรกๆ เราก็ไม่ได้ชอบอะไรเขานะคะ แต่เขาก็ตามตื้อ ตามจีบ คือผู้หญิงอะคะ เริ่มจากศูนย์และค่อยๆ เติมไปจนถึงร้อย เขาก็พิสูจน์ตัวเองมาได้ ฝ่าด่านเพื่อนๆ จนเรายอมเปิดใจ ตกลงคบหากัน ช่วงแรกเขาก็ดูแลเราดีนะคะ ให้เกียรติ เอาใจใส่ตลอด อีกอย่างเขาก็ดูมีอนาคต มีหน้าที่การงาน จนเรายอมมีอะไรกับเขา

หึงหวง

     พอหลังๆ ด้วยความที่หนูมีเพื่อนเป็นผู้ชายเยอะ เขาก็เริ่มหึงหวง ไม่อยากให้ไปสุงสิงกับเพื่อน ระแวงว่าหนูจะมีคนอื่น ก็ทะเลาะกันบ่อย จนถึงขั้นลงมือทำร้ายหนู พออารมณ์เย็นลงก็มาง้อ มาขอโทษ ทำดีกับหนู หนูก็อดทนค่ะ เพราะรักอย่างเดียวเลย ทั้งๆ ที่ปกติหนูเป็นคนไม่ค่อยยอมใครอยู่แล้ว แต่ก็คิดว่าเขาคงรักเราเหมือนกันถึงได้ทำแบบนั้น

เมื่อความรักไม่ใช่แค่คนสองคน

     จากตอนแรกที่ทะเลาะกันเพราะเรื่องหึงหวง ก็เริ่มจะไม่ใช่ละ เริ่มมีบุคคลที่ 3 บุคคลที่ 4 เข้ามา เริ่มมีพ่อแม่ ครอบครัวเขา แฟนเก่าเขา เข้ามาคอยยุแยง พูดจาเสียดสีให้ต้องทะเลาะกันตลอด อีกอย่างตัวหนูเองก็เรียนหนังสือ ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยอะไร ไม่เหมือนแฟนเก่าเขา พ่อแม่เขาเลยมีอคติกับหนู

ยาเสพติด

     แฟนหนูเขากินน้ำกระท่อมค่ะ (ยาเสพติดชนิดหนึ่ง) หนูขอให้เขาเลิกหลายครั้งแล้ว เขาก็ทำได้อยู่พักนึง แล้วก็กลับมาติดใหม่ พอเขากลับไปอยู่ที่บ้านเขาก็ติดหนักขึ้น ที่บ้านเขาก็อยากให้เขาอยู่บ้าน ไม่กลับมาอยู่กับหนูด้วย หนูเลยขอเลิกกับเขา แต่เขาก็ไม่ยอม แล้วก็ทำร้ายร่างกายหนูอีก เหตุการณ์ก็วนเวียนอยู่แบบนี้ ทั้งแตะ ตี เอามีดจี้คอ ผลักให้รถชน จนล่าสุดเขาเตะเข้าที่ท้องน้อยหนูอย่างแรง จนหนูทรุดลงไปกับพื้นต้องเข้าโรงพยาบาล

วันที่รู้ว่าตั้งครรภ์

     วันที่หนูเข้าโรงพยาบาลนั่นแหละค่ะ ถึงได้รู้ว่าหนูท้อง ตอนนั้นหนูสับสนไปหมด แต่รู้ว่าชีวิตต้องเดินต่อไป แฟนหนูพอรู้ว่าหนูท้องก็ปรับเปลี่ยนตัวเอง กลับมาดูแล เอาใจใส่ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หนูเองก็คิดว่าเขาคงดีขึ้นจริงๆ ซึ่งในใจลึกๆ ก็คิดเสมอ คิดทุกครั้งว่าเขายังรักหนูอยู่ ที่ทำไปทุกอย่างเพราะรัก แต่ผ่านมาได้ไม่นานเขาก็กลับมาทำร้ายหนูเหมือนเดิมทั้งๆ ที่หนูกำลังท้อง ซึ่งตอนนั้นคิดแล้วว่าแบบนี้ไม่ใช่ความรักแน่ๆ

ตัดสินใจ

     เมื่อหนูมั่นใจแล้วว่าสิ่งที่ตัวเองเจอมันไม่ใช่ มันเป็นความรักที่เรียกไม่ได้เลยว่าความรัก หนูก็ตัดสินใจแยกทางกับเขาอย่างเด็ดขาด หนูเลี้ยงลูกด้วยตัวหนูเอง ช่วงแรกๆ ที่เลิกกัน ก็ยังมีเจอกันบ้าง เพราะบ้านอยู่ละแวกเดียวกัน พอเขาเห็นหนูก็มีบิดรถใส่ ขับรถเฉียด แต่หนูก็อดทน จนตอนนี้ก็เลิกติดต่อกันมา 2 ปีแล้ว

ความรับผิดชอบ

     ตั้งแต่มีลูกหนูก็รับผิดชอบทุกอย่างเองตลอด ไม่เคยได้รับอะไรจากฝ่ายชายเลย เงินทุกบาทที่ได้มาหนูทำงาน หามาด้วยตัวเอง แต่หนูไม่เคยคิดจะทำแท้งนะคะ หนูคิดว่าหนูสามารถเลี้ยงลูกของหนูด้วยตัวเองได้ มีปัญหาหนูก็ปรึกษาพ่อแม่ รวมไปถึงมูลนิธิหญิงชายก้าวไกล ที่ช่วยติดตามเรื่องคดีความ คอยให้คำปรึกษา พาไปพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ พี่ๆ  ที่ก้าวผ่านความรุนแรงมาได้ ทำให้หนูมีกำลังใจมากขึ้น กว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ต้องขอบคุณทุกๆ คนจริงๆ ค่ะ

เมื่อถึงวันที่ผ่านพ้น

     วันนี้หนูเข้มแข็งขึ้นมาก ลูกหนูอายุได้ขวบนิดๆ แล้ว เขาเป็นกำลังใจที่สำคัญของหนู ทำให้หนูลุกขึ้นสู้กับชีวิต มีแรงทำอะไรได้หลายๆ อย่าง แต่ก็ยังแอบเสียใจมาจนถึงทุกวันนี้ที่ทำให้ความหวังของพ่อแม่ต้องพังลง ทั้งๆ ที่หนูเป็นลูกคนโตที่พ่อแม่คาดหวังว่าหนูจะดูแลครอบครัวได้ แต่ยังดีที่ครอบครัวหนูเข้าใจ เหตุการณ์ที่ผ่านมาก็ถือเป็นบทเรียนสำคัญ และหนูอยากให้วัยรุ่นทุกคน นำบทเรียนของหนูไว้เตือนตัวเอง ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ความรักในวัยรุ่นไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เราต้องใช้ความรักให้เป็น รักอย่างมีสติ คิดถึงอนาคตทั้งของตัวเองและครอบครัว ในขณะเดียวกันสังคมหรือครอบครัวก็อย่าซ้ำเติมคนที่พลาด เปลี่ยนเป็นการให้กำลังใจ ให้โอกาส ช่วยกันหาทางออกจะดีกว่าค่ะ


(หมายเหตุ เจ้าของเรื่องอนุญาตให้มูลนิธิหญิงชายก้าวไกลเผยแพร่เรื่องราวบางส่วนได้)

     มูลนิธิหญิงชายก้าวไกลให้บริการด้านคำปรึกษาทางโทรศัพท์กับผู้ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัว ความรุนแรงทางเพศทั้งหญิงและชาย โทรศัพท์ 0 2513 2889 (เวลา 9.00-17.00 น. ยกเว้นวันหยุดราชการและนักขัตฤกษ์) และเพิ่มช่องทางติดต่อกรณีฉุกเฉิน 087 326 6820




มูลนิธิหญิงชายก้าวไกล (มญช.) 50/6 รัชดาภิเษก 42-44 แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900 Women and Men Progressive Movement Foundation 50/6 Ratchadaphisek 42-44 Rd., Chandrakasem , Chatuchak, Bangkok 10900, Thailand. Tel. 0 2513 2889 fax 0 2513 2856 e-mail : info@wmp.or.th
Admin